Wróć do szkolenia

BHP – okresowe szkolenie dla pracodawców i osób kierujących pracownikami

0% Ukończono
0/0 etapy(ów)
  1. Program szkolenia okresowego BHP dla pracodawców i innych osób kierujących pracownikami
  2. 1. Wybrane regulacje z zakresu prawa pracy dotyczące BHP
    8 Tematy
  3. 2. Identyfikacja, analiza i ocena zagrożeń czynnikami szkodliwymi dla zdrowia, uciążliwymi i niebezpiecznymi oraz ocena ryzyka związanego z tymi zagrożeniami
    2 Tematy
  4. 3. Organizacja i metody kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, z uwzględnieniem stanowisk wyposażonych w monitory ekranowe; zarządzanie bezpieczeństwem i higieną pracy
    3 Tematy
  5. 4. Analiza okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz związana z nimi profilaktyka;
    2 Tematy
  6. 5. Organizacja i metodyka szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz kształtowanie bezpiecznych zachowań pracowników w procesach pracy
    2 Tematy
  7. 6. Zasady postępowania w razie wypadku w czasie pracy i w sytuacjach zagrożeń (np. pożaru, awarii), w tym zasady udzielania pierwszej pomocy w razie wypadku
    4 Tematy
  8. 7. Skutki ekonomiczne niewłaściwych warunków pracy
  9. 8. Problemy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska naturalnego
    2 Tematy
Postępy
0% Ukończono

Moduł BHP · Pierwsza pomoc

Definicja, obowiązek prawny i ogólne postępowanie ratownicze

Czym jest pierwsza pomoc?

Pierwsza pomoc to szybkie, zorganizowane działanie prowadzone przez osoby z otoczenia ofiary nieszczęśliwego wypadku. Sprawne i kompetentne działanie ma często decydujące znaczenie dla dalszych rezultatów leczenia — często decyduje o życiu poszkodowanego.

Jeżeli świadkami wypadku jest więcej osób, jedna z nich powinna objąć kierownictwo akcją ratowniczą do czasu przybycia pomocy fachowej.

Obowiązek prawny udzielenia pomocy

Art. 162 § 1 Kodeksu karnego (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553 z późn. zm.)

„Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Postępowanie osoby ratującej — kolejność działań

1
Ocena zdarzenia i podjęcie działania
2
Jak najszybsze usunięcie czynnika działającego na poszkodowanego
3
Ocena zaistniałego zagrożenia dla życia poszkodowanego
4
Sprawdzenie tętna
5
Sprawdzenie oddechu oraz drożności dróg oddechowych
6
Ocena stanu przytomności
7
Ustalenie rodzaju urazu (rany, złamania itp.)
8
Zabezpieczenie chorego przed możliwością dodatkowego urazu lub zagrożenia (np. wyniesienie z miejsca działania czynników toksycznych)
9
Wezwanie pomocy fachowej — tel. 112 lub 999 (pogotowie ratunkowe)
10
Zorganizowanie transportu poszkodowanego (jeśli nie ma możliwości szybkiego dotarcia lekarza)

Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie poszkodowanego przy życiu i niedopuszczenie do dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza lub karetki pogotowia ratunkowego.

Moduł BHP · Pierwsza pomoc

Zranienia i krwotoki

Zranienia — pierwsza pomoc

1
Natychmiastowe zatrzymanie krwotoku
2
Zabezpieczenie rany przed zakażeniem — oczyszczenie okolic rany. Głębokich ran nie przemywamy płynami antyseptycznymi, tylko pokrywamy jałowym opatrunkiem i bandażujemy
3
Ranę zanieczyszczoną spłukać obficie wodą utlenioną
4
Przykryć jałową gazą, nałożyć ligninę lub watę, umocować bandażem lub przylepcem
5
Wszystkich poszkodowanych z poważniejszymi uszkodzeniami skierować natychmiast do szpitala — właściwa pomoc lekarska powinna być udzielona do 6–8 godzin od zranienia

Zakaz: Nie wolno wyjmować z ran ciał obcych ani grzebać w ranach.

Ranny, którego rany są zanieczyszczone ziemią lub kurzem, powinien obowiązkowo otrzymać surowicę przeciwtężcową.

Krwotoki

Krwotok — szybki i obfity wylew krwi z uszkodzonego naczynia. Krwawienie — wypływ wolny i skąpy.

WG DROGI WYPŁYWU

Zewnętrzne — krew wypływa na zewnątrz ciała lub otworami naturalnymi
Wewnętrzne — krew dostaje się do jam ciała

WG RODZAJU NACZYNIA

• Żylne
• Tętnicze
• Miąższowe (wątroba, śledziona)
• Mieszane

Zatrzymanie krwotoku tętniczego:

Ucisk palcami — tętnicę przyciskamy do kości powyżej miejsca zranienia (lub poniżej przy krwotoku z tętnicy szyjnej i skroniowej)
Opatrunek uciskowy: ucisk palcami → wielokrotnie złożona jałowa gaza → mocne zabandażowanie

Uwaga: Opatrunku nasiąkniętego krwią nie należy usuwać — jedynie okryć czystym nałożonym na wierzch. Ranę zaopatruj zawsze w jednorazowych rękawiczkach.

Krwotoki wewnętrzne (po upadku z wysokości, uderzeniu, zgnieceniu) — najważniejsze jest jak najszybsze przekazanie poszkodowanego fachowym służbom medycznym.

Krwawienie z nosa

Pozycja siedząca z głową pochyloną do przodu
Skrzydełka nosa ścisnąć dwoma palcami przez minimum 10 minut
Jeżeli krwawienie nie ustanie do 30 minut — skontaktować się z lekarzem

Szybkie pytanie

Co należy zrobić z opatrunkiem, który nasiąkł krwią podczas opatrywania rany?

Moduł BHP · Pierwsza pomoc

Złamania, zwichnięcia, oparzenia i odmrożenia

Złamania

Objawy złamania: silna bolesność nasilająca się przy dotyku, niemożność ruchu, zmiana zarysu kości. Przy złamaniu kręgosłupa — możliwe porażenie kończyn; żeber — ból przy oddychaniu; miednicy — ból przy siadaniu.

Pierwsza pomoc:

Założyć jałowy opatrunek (przy złamaniu otwartym)
Unieruchomić złamaną kończynę obejmując dwa sąsiadujące stawy (np. przy złamaniu przedramienia: staw nadgarstkowy + staw łokciowy). Stosować szyny Kramera, deszczułki, chusty trójkątne, bandaże
Kończyny górne, podudzie, żebra — transport w pozycji siedzącej; udo, miednica, kręgosłup — wyłącznie w pozycji leżącej
Przy złamaniu kręgosłupa — ułożyć na twardym podłożu (deski, drzwi itp.)

Zwichnięcia

Częściowe lub całkowite przemieszczenie kości w obrębie stawu z uszkodzeniem torebki stawowej i więzadeł.

Przyłożyć zimny okład na zwichnięty staw
Unieruchomić za pomocą szyny i opaski
Przy zwichnięciach stawu kolanowego, biodrowego i skokowego — transport w pozycji leżącej

Oparzenia

I STOPIEŃ

Zaczerwienienie, pieczący ból

II STOPIEŃ

Pęcherzyki z płynem, silny ból

III STOPIEŃ

Tkanka podskórna, skóra biała/szara/brązowa

IV STOPIEŃ

Zwęglenie, martwica tkanek

Pierwsza pomoc:

Przerwać kontakt z czynnikiem parzącym
Polewać czystą zimną wodą przez kilkanaście minut (zmniejsza ból i zapobiega głębszym oparzeniom). Oparzenia chemiczne — zmyć pod silnym strumieniem zimnej wody
Zabezpieczyć przed zakażeniem — jałowa gaza (I-III stopień, małe powierzchnie); czyste prześcieradła/gaza (duże powierzchnie)

Odmrożenia

I STOPIEŃ

Zblednięcie, zdrętwienie, pieczenie

II STOPIEŃ

Sinoczerwone zabarwienie + pęcherze

III STOPIEŃ

Martwica tkanek

I stopień — stopniowe ogrzewanie odmrożonych miejsc
II i III stopień — jałowy opatrunek, środki przeciwbólowe, transport do szpitala
Przy wszystkich stopniach — ciepłe płyny do picia
Pierwsza pomoc art. 162 KK — obowiązek prawny Zranienia Zatamuj krwotok Jałowy opatrunek Nie grzeb w ranie Krwotoki Ucisk powyżej rany Opatrunek uciskowy Rękawiczki ochronne Złamania i zwichnięcia Unieruchomienie 2 sąsiednie stawy Zimny okład (zwichn.) Oparzenia Zimna woda kilkanaście minut Jałowa gaza (I–III°) Porażenie prądem elektrycznym Wyłącz napięcie lub odciągnij poszkodowanego Chroń siebie • W razie potrzeby: RKO Zatrucia chemiczne Oddech: świeże powietrze • Pokarm: wymioty Skóra: strumień wody • Wezwij lekarza RKO — resuscytacja (ERC 2021) 30 : 2 uciśnięcia : wdechy 100–120/min częstość uciśnięć 5–6 cm głębokość ucisku Zacznij od uciśnięć • AED gdy dostępny • Prowadź do przyjazdu pomocy Numery alarmowe 112 — ogólny 999 — pogotowie

Moduł BHP · Pierwsza pomoc

Porażenie prądem, RKO i zatrucia chemiczne

Porażenie prądem elektrycznym

W pierwszej kolejności: wyłączyć napięcie lub odciągnąć porażonego od urządzenia pod napięciem — stosując własne zabezpieczenie przed porażeniem!
Przy zatrzymaniu oddechu — sztuczne oddychanie
Przy zatrzymaniu czynności serca — masaż serca
Przy oparzeniach, krwotokach, zranieniach — postępować jak w odpowiednich przypadkach

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO)

Wytyczne ERC 2021: Stosunek uciśnięć klatki piersiowej do oddechów ratowniczych wynosi 30:2. RKO zaczynamy zawsze od uciśnięć klatki piersiowej. Jeśli ratownik nie może lub nie chce wykonywać oddechów, prowadzi same uciśnięcia.

Sztuczne oddychanie usta-usta

• Ułożyć na plecach, odchylić głowę ku tyłowi, sprawdzić drożność dróg oddechowych
• Ratownik klęka za głową po lewej stronie
• Głęboki wdech ratownika → wdmuchnięcie do ust poszkodowanego, zatykając nos palcami
• Prawidłowy wdech = widoczne uniesienie klatki piersiowej
• Częstotliwość: ok. 12 wdechów/min (w cyklu 30:2)

Pośredni masaż serca

• Ratowany na twardym podłożu na wznak
• Ratownik klęka z prawej strony poszkodowanego
• Dłonie jedna na drugiej na 1/3 dolnej części mostka, wyprostowane łokcie
• Głębokość ucisku: 5–6 cm u dorosłych
• Częstotliwość: 100–120 uciśnięć/min
• Pełna relaksacja klatki po każdym ucisku

1 RATOWNIK

30 : 2

uciśnięcia : oddechy

2 RATOWNIKÓW

30 : 2

jeden uciska, drugi wentyluje; zmiana co 2 min

Akcję reanimacyjną prowadzić do czasu pojawienia się pomocy lekarskiej.

AED (defibrylator) — gdy dostępny, użyć jak najszybciej. Defibrylacja zwiększa skuteczność RKO o 50–70%, a każda minuta opóźnienia zmniejsza szansę o 3–5%.

Zatrucia chemiczne

Drogą oddechową

Wynieść na świeże powietrze • Rozluźnić odzież • Zapewnić spokój • Zabezpieczyć przed utratą ciepła (koc) • W razie braku oddechu — RKO • Przy drgawkach: zabezpieczyć przed przegryzieniem języka (kawałek drewna między zęby)

Drogą pokarmową

Wywołać wymioty (drażnienie palcem gardła lub szklanka bardzo słonej wody) • Podać odtrutkę po ustąpieniu wymiotów: zwykła woda, zawiesina węgla aktywnego lub wodny roztwór białka kurzego (2 białka na szklankę wody) • Ponownie wywołać wymioty

Przez skórę

Rozebrać zatrutego • Zmyć skórę strumieniem wody tak, aby spłukana trucizna nie zanieczyściła zdrowych części ciała

Ważne: Jak najszybciej wezwać lekarza. Podać nazwę substancji trującej — przy nieznanych: zebrać pierwsze wymiociny i przekazać lekarzowi do analizy.

Szybkie pytanie

Jaką częstotliwość i głębokość uciśnięć klatki piersiowej zalecają aktualne wytyczne ERC 2021 przy resuscytacji osoby dorosłej?